Zoeken

wordt het toch nog gezellig

FBI: Plak iets op uw webcam!

FBI directeur James Comey heeft tijdens een conferentie in Washington laten ontvallen dat hij de camera in zijn laptop heeft afgeplakt. “Het is niet raar dat de FBI-directeur om zijn persoonlijke veiligheid geeft,” aldus Comey die ook laat doorschemeren dat het niet alleen hackers zijn die willen zien wat je thuis allemaal uitspookt.

afgeplakte_webcam

Eerder dit jaar haalde Mark Zuckerberg het nieuws toen hij liet weten zijn webcam en ingebouwde microfoon om dezelfde reden te hebben dicht geplakt. Nu onthult ook de directeur van de FBI een identieke ingreep.

“Je gaat een regeringsgebouw binnen en op elk beeldscherm zit een cameraatje dat een klepje heeft waarmee je deze kan afsluiten. Zo kunnen er geen ongewenste types meekijken.” James Comey voegt er aan toe dat hij dit een goede zaak vindt. “Mensen doen toch ook hun autodeuren op slot, zorgen er voor dat ‘s nachts de deuren goed afgesloten zijn en gebruiken hun alarmsystemen?”

Maar volgens sommigen is Comey schijnheilig omdat de FBI op dit moment in gevecht is met Apple om volledig toegang te krijgen tot de iPhone. Dit vanwege een afgesloten iPhone van een van de verdachten van de aanslagen in San Bernardino eind 2015. Apple werkt vooralsnog niet echt mee om zijn iPhone open te stellen voor de veiligheidsdiensten. Duidelijk is dat het niet alleen hackers zijn die willen meekijken met je webcam. Ook de overheid wil gluren.

Het hoofd van de FBI loopt nu al een tijdje rond met een stuk tape op de webcam van zijn laptop. Volgens hem is het stukje plakband voor iedereen een kleine moeite om te zorgen voor extra veiligheid.

“Alles staat op instorten”

We beleven een absolute corruptie-piek. Of het nu Hillary Clinton is die zich gevrijwaard ziet van vervolging voor het illegaal bewaren van staatsgeheimen op haar thuiscomputer, of de industrie die via de politiek macht inkoopt. Nog nooit zijn omkooppraktijken zo normaal geweest als vandaag de dag. Het kaartenhuis is doordrenkt van machtsspelletjes en geurt naar ontbinding.

image

Oud Wall Street-analist en oprichter van de website Liberty Blitzkrieg, Michael Krieger houdt zich al een tijd bezig met vraagstukken die de hedendaagse wereldeconomie teisteren. Onlangs publiceerde hij een bericht over de crash van het systeem die volgens hem onvermijdelijk is. 
”De economische neergang die we nu meemaken is het uiteenvallen en de daaropvolgende ineenstorting van het totale status quo regime, het hele naoorlogse establishment. Dit is veel immenser dan de economische terugval in 2008 en 2009. Sinds 1945 hebben we alle soorten van economische crises gehad. We hebben dalende en stijgende markten gezien, maar de status quo, de wijze waarop we de wereld nu al zo’n tachtig jaar hebben ingericht staat op instorten. Dat is iets dat veel groter en heftiger is dan een economische neergang.”

Na zijn loopbaan op en rond Wall Street, waarin hij onder meer werkte voor het vergane Lehman Brothers, verdiepte hij zich in de schuldenberg en de werking van de financiële markten. “Het is me duidelijk geworden dat we met ons allen afstevenen op de totale ineenstorting van alles. Straks is het uithuilen en opnieuw beginnen. Er is teveel corruptie, teveel schuld en er zijn teveel conflicten en oorlogen. Er is een teveel aan alles dat fout is.”

Dat inmiddels de geloofwaardigheid van zowel de centrale bankiers als de politiek en haar belasting ontduikende vrienden in rook is opgegaan is doorgedrongen tot een angstig groeiende groep kiezers. Deze is zijn politieke heil is gaan zoeken bij geblondeerde populisten die een ongecompliceerd maar onnozel wereldbeeld uitdragen en bij elke (on)belangrijke gebeurtenis hun onderbuik via Twitter de wereld in slingeren. Ondertussen kegelen onze leiders de ene na de andere bom het Midden-Oosten in om daar iets van de grond te krijgen wat op democratie zou moeten lijken. Thuis raken we gewend aan de aanwezigheid van militairen in het straatbeeld en aan overheidsgebouwen die veranderen in vestingen omringd door prikkeldraad. De democratie wordt geleidelijk afgeschaft en de macht overgedragen aan industriëlen.

“Elke industrie bereikt momenteel wereldwijd haar corruptie-piek, duisternis-piek, gewelds-piek, noem maar op.” Michael Krieger ziet het somber in. “Het zijn niet alleen de schuldenberg en de economie die op instorten staan, het is alles, het politieke establishment en de sociale samenhang. Al deze zaken die we zo gewoon vinden zullen vervangen worden door iets anders. De grote vraag is, krijgen we er iets beters voor in de plaats of iets dat veel slechter is?”

Ook onderwijs zal worden geprivatiseerd

Op de achtergrond van het verhitte TTIP-debat sluimert een ander vrijhandelsverdrag waarvan de besprekingen zich buiten het zicht afspelen. 23 landen, waaronder de EU, onderhandelen over het TISA verdrag. Een akkoord dat ons verplicht alle publieke diensten te privatiseren. WikiLeaks wist beslag te leggen op duizenden documenten die laten zien hoe straks de privatisering van openbare instellingen over de hele wereld wordt afgedwongen.

geprivatiseerd_onderwijs

Over het Trade In Services Agreement (TISA), ofwel het Handel in Diensten Akkoord, onderhandelen momenteel, Australië, Canada, Chili, Taiwan, Colombia, Costa Rica, de Europese Unie, Hong Kong, IJsland, Israël, Japan, Korea, Liechtenstein, Mauritius, Mexico, Nieuw-Zeeland, Noorwegen, Pakistan, Panama, Peru, Zwitserland, Turkije, en de Verenigde Staten. Het overleg vindt in het diepste geheim plaats in de ambassade van de VS in Zwitserland onder de vlag van de Wereld Handels Organisatie (WHO).

Als de gesprekken aan het eind van dit jaar achter de rug zijn is het een kwestie van tijd vooraleer de EU haar poorten moet openen voor buitenlandse investeerders. De multinationals kunnen dan een bod uitbrengen op bijvoorbeeld de watervoorziening, publieke omroep en de politie. Ze zijn ook toegestaan om in ons land onderwijs met winstbejag te introduceren dat de concurrentie moet aangaan met ons publieke onderwijs. Daarnaast mag een onderwijsinstelling niet meer zelf zijn lesmateriaal vervaardigen maar moet het de vrije markt op. Een Amerkiaans systeem waarin het recht van de sterkste geldt wordt realiteit in de rest van de wereld.

“Staatsbedrijven zullen zeker blijven bestaan, maar de voordelen en de speciale behandeling die ze van hun overheden krijgen zijn dan voorgoed voorbij.” Dit zegt Claude Barfield, een voormalig adviseur van het ministerie van Handel onder president Reagan. “Overheidsinstellingen krijgen dezelfde behandeling als private ondernemingen.”

Mocht een bepaalde privatisering mislukken dan is het voor een overheid onmogelijk om deze ongedaan te maken. Een goed voorbeeld hiervan is het verhaal van een private onderneming die in Canada een vergunning had om drinkwater uit een bron te halen. De firma ging failliet en voor de plaatselijke autoriteiten was het juridisch onmogelijk om de stilgevallen watervoorziening draaiende te houden met alle gevolgen vandien. Er moest worden gewacht tot een andere onderneming bereid was de licentie over te nemen.

Met de TISA bepalingen in de hand wordt het voor multinationals een peulenschil om binnenlandse regelgeving aan te vechten. Ook als deze bedrijven niet aanwezig zijn in dat land. “Deze privatisering van openbare diensten is een volgende stap naar de commercialisering van staatsbedrijven op de neoliberale agenda van de Grote Drie”, zegt een WikiLeaks verklaring.

Deze Grote Drie zijn TISA, TPP, het controversiële Trans-Pacific Partnership, een handelsverdrag die de Verenigde Staten en 11 Aziatische landen hebben afgerond maar nog niet geratificeerd. En dan is er het beruchte Transatlantic Trade and Investment Partnership, TTIP, waarover Amerikaanse en Europese diplomaten nu onderhandelen. Europese functionarissen hopen dat de TISA gesprekken afgesloten worden voor het einde van het jaar. De EU onderhandelaars hebben er bij de landen op aangedrongen hun bedenkingen te laten varen.

VICE News, Wikileaks Says Secretive Trade Agreement Paves Way to ‘Corporatization of Public Services’

Education International, TISA briefing note

Opwarming aarde bereikt point of no return

Wetenschappers verwachten dat op 6 juni in het afgelegen meetstation op Cape Grim in Tasmanië, een hoeveelheid van 400 ppm aan broeikasgas zal worden gemeten. “Zodra deze hoeveelheid op Cape Grim is bereikt wordt het zeer onwaarschijnlijk dat het zal dalen,” aldus Paul Fraser, een van de wetenschappers.

CapeGrim_
Cape Grim, Tasmanië

De hoeveelheid ppm staat gelijk aan één deel per miljoen. Dit lijkt een te verwaarlozen getal maar om deze 400 ppm in perspectief te plaatsen legt Paul Fraser uit dat als je in de buurt van een snelweg staat waar de auto’s voorbij razen, je een hoeveelheid van 500 ppm CO2 inademt. In zwaar vervuilde steden zoals Peking of Shanghai worden concentraties van 600 tot 700 ppm gemeten.

CO2-uitstoot is vooral geconcentreerd op het noordelijk halfrond. Eerder is er al een hoeveelheid gepeild van 400 ppm op Hawaï. Vanwege de de ligging van Cape Grim, ten zuid-oosten van Australië, waar een sterke westenwind waait, is de lucht daar relatief schoon. De wetenschappers stellen dat als er 400 ppm op Cape Grim is gemeten, we er dan van uit mogen gaan dat het 400 ppm wereldwijd is.

Sinds de industrialisatie is de wereldtemperatuur met ongeveer één graad gestegen. Aangenomen wordt dat als daar nog een graad bovenop komt dit onomkeerbare gevolgen heeft voor ons klimaat. Op dit moment smelten de poolkappen met hoge snelheid en kampt de aarde al geruime tijd met extreme droogtes, hevige orkanen en overstromingen. Wetenschappers zien het somber in en verwachten voorlopig een toename van broeikasgassen in de lucht. “Ik schat dat het meer dan 100 jaar duurt om de uitstoot weer onder de 400 ppm te krijgen. Dit ondanks het langzaam CO2-vrij maken van de economie,” zucht Paul Fraser. Het voorkomen van een klimatologische ramp waarin de mens zich niet langer staande kan houden lijkt vanaf 6 juni 2016 niet meer terug te draaien.

ppm Cape Grim

Professor in de Psychologie Carolyn Baker publiceerde in 2014 al een boek over dit onderwerp met de titel, ‘Extinction Dialogs’. Hierin introduceert ze ‘het Hospice-Model’ waarmee we ons emotioneel en geestelijk kunnen voorbereiden op de ondergang van vele soorten op aarde, waaronder die van de mens.

“Er bestaat een mogelijkheid dat onze planeet daadwerkelijk terecht is gekomen in een sterfhuis-toestand. Wat doe je als je een terminale diagnose hebt gekregen, waarin je jezelf moet toelaten tot een sterfhuis? Een heleboel mensen denken, ‘oh mijn hemel, dit is het ergste wat me kan overkomen’. Veel mensen die hun laatste weken in een sterfhuis doorbrengen vertellen dat dit een van de meest bevredigende momenten in hun leven is geweest. Ze krijgen namelijk de mogelijkheid om echt diep na te denken over hun leven en om relaties te repareren.”

“We zullen ons moeten afvragen hoe we beter kunnen liefhebben en wat we moeten doen om de medemens te dienen. Hoe creëer ik schoonheid en vreugde? De vraag is dan ook, hoe kan ik meer mededogen tonen en mijn eigen leven meer betekenis geven…” Carolyn Baker stelt dat voor de mensheid haar beste tijd nog in het vooruitschiet ligt.

Climate change ‘tipping point’ could be reached in four weeks

Carolyn Baker over het Hospice-Model op 6m 50sec

De Nederlandse politiek is door en door corrupt

De verwevenheid tussen de politiek en de belangen van het bedrijfsleven is uit de hand gelopen. Hierdoor is de democratie is een stille dood gestorven. Het thema corruptie is in Den Haag onbespreekbaar en ondertussen lijkt de Eerste Kamer meer op een lobbyclub dan op een senaat.

Trêveszaal
Trêveszaal, Den Haag

In en rond het Binnenhof is corruptie de normaalste zaak van de wereld. De achterkamertjes zijn uitgewoond en stinken naar slappe was. De democratie is bezweken onder het gewicht van de draaideur waardoor politici in en uit lopen. Op het ene moment zijn ze lobbyist voor een machtig bedrijf en even snel wordt die functie ingeruild voor een baantje bij de overheid. Zakelijke belangen staan daarbij centraal en er is nergens enige transparantie te bekennen. Corruptie betaalt goed. Bedrijven met een welgevulde portemonnee kopen simpelweg politieke invloed en zijn niet te beroerd om partijkassen te spekken.

In 2010 stortte een bedrijf dat adviezen geeft over corporate finance een donatie van 100.000 euro in de campagnekas van het CDA. Dit leidde tot een klein relletje zonder consequenties. Donaties aan politieke partijen zijn in Nederland niet verboden maar cadeautjes die hoger zijn dan 4.538 euro moeten gemeld worden in het jaarrapport van de partij. Het CDA hield het steekgeld buiten de boeken en beloofde de suikeroom anonimiteit. De Christendemocraten overtraden ongegeneerd de wet en nog steeds weten we niet wie deze weldoener is geweest. Wat we wel weten is dat Jan Peter Balkenende na de verkiezingsnederlaag van 2010 in dienst trad als raadsman bij Ernst & Young, een accountantskantoor dat bedrijven adviseert over belastingontduiking.

In een VN verdrag ter bestrijding van omkoperij, dat ook door Nederland is ondertekend, wordt de term corruptie niet echt duidelijk gedefenieerd. Onze bestuurders maken met veel plezier misbruik van deze wazigheid en nemen alle ruimte voor vrij spel. Wel zijn er enkele uitwassen van de Haagse speeltuin verboden zoals, valsheid in geschrifte en het aannemen van steekpenningen. Ook de rechterlijke macht knijpt als het nodig is een oogje dicht. Rechters zijn verplicht om hun bijbaantjes te melden, maar van 39 rechters weten we dat zij hun nevenfucties niet hebben opgegeven. De machten houden elkaar zwijgend de hand boven het hoofd en kijken regelmatig de andere kant op. Corruptie kost de burger geld. Om hoeveel het precies gaat weet niemand, maar volgens een onderzoek van de Europese Commissie zijn 25% van de kosten voor infrastructurele werken corruptiekosten. Dit geld komt rechtstreeks uit de schatkist en belandt in de beurzen van het old boys network. Dankzij de bouwfraude, Betuwelijn, Fyra en de hogesnelheidslijn zijn een aantal heren in maatpakken op jouw kosten riant naar de hoeren geweest.

Omdat politici maar al te goed weten hoe ze een financieel slaatje uit hun macht kunnen slaan heeft corruptiebestrijding geen enkele prioriteit in Den Haag. De regering vindt het dan ook niet nodig om artikel 12 uit het Verdrag van Lissabon te ratificeren. Dit artikel gaat over de handel in macht en invloed. Een onafhankelijke instantie die corruptie bestrijdt moet er op toezien dat in Europa alle zaken eerlijk verlopen. Niet in Nederland. En zo is het mogelijk dat Jack de Vries (CDA), destijds staatssecretaris van Defensie, en dé man die de aankoop van de peperdure JSF straaljager door de Tweede Kamer loodste vervolgens zelf in dienst is getreden van de JSF-lobby.

Jack de Vries JSF
Jack de Vries (CDA), oud staatssecretaris van Defensie en JSF lobbyist.

In de Eerste Kamer houden vrijwel alle fractievoorzitters er goed betaalde functies op na. CDA fractievoorzitter Elco Brinkman is de voorzitter van lobbyclub Bouwend Nederland en zit vuistdiep in de belangenverstrengeling. Een andere profiteur, Roger van Boxtel (D’66), mocht ook plaatsnemen in de Senaat nadat hij jarenlang als bestuursvoorzitter voor zorgverzekeraar Menzis had gewerkt. Drie keer raden wiens belangen hij in Den Haag behartigt. André Rouvoet (CU) werd na zijn politieke loopbaan voorzitter van Zorgverzekeraars Nederland. Is er nog iemand verbaast over de macht van de zorgverzekeraars in dit land? Van premier Rutte (VVD) is het algemeen bekend dat hij een kwekeling is van Unilever en voordat oud-minister van financiën, Wouter Bos (PVDA), de politiek in ging maakte hij carrière bij oliemaatschappij Shell. Denk ook nog eens terug aan Camiel Eurlings en hoe gemakkelijk hij naar de functie als president-directeur van KLM gleed. Hij heeft er tijdens zijn baantje als minister van Verkeer en Waterstaat vast z’n best voor gedaan.

Als je denkt dat we in een democratisch land leven dan zit je er mijlenver naast. Nederland is een corpocratie waarin de volksvertegenwoordiging en de ambtenarij volledig in dienst staan van welke goedbetalende lobby dan ook. Als het aan de politiek ligt dan moet dit vooral zo blijven. Een democratisch gekozen staatshoofd, burgemeester, regeringsleider of commissaris van de koning zit er echt niet in. Het gezelschap doet de selectie liever zelf. Er wordt ook geen lobbyregister bijgehouden waarin we kunnen zien welke politicus dineert met welke lobbyist. Vergaderingen vinden achter gesloten deuren plaats en worden pas besproken in de Tweede Kamer als ze heimelijk zijn afgehamerd. Als alle vergaderingen openbaar zouden zijn dan werden we een hoop wijzer. De vermenging van de politiek met zakelijke belangen is zuivere corruptie, maar… als een uitkeringsgerechtigde een administratief foutje maakt dan zijn de pas echt de rapen gaar! Nederland is een staat van ontbinding.

Café Weltschmerz, Erik de Vlieger met Syp Wynia over #Lobbycratie. Deel 1

SG Archief | Occupy: Corruptie | Michel van Hulten

Lees ook: Fraude en machtsmisbruik, de VVD is een boevennest

Helft schaliegas-producenten op rand van de afgrond

De lage olieprijzen zorgen er voor dat het niet langer rendabel is om olie of gas uit diep liggend gesteente te halen. Het zogenaamde fracking is momenteel onbetaalbaar.

fracking

De prijs van een vat ruwe olie is gedaald tot rond de 30 Dollar. Een prijs waarvoor oliemaatschappijen het spul bijna niet meer kostendekkend uit de grond krijgen. Analisten denken dat de olieprijs voorlopig nog wel even aan de lage kant blijft. Sommigen verwachten zelfs dat het richting de 20 Dollar per vat gaat. De olieprijs staat al maanden onder druk omdat wereldwijd de vraag naar ruwe olie terug valt en Saoedische oliemaatschappijen hun productie kost wat kost op peil houden. Dit zorgt voor een overaanbod en hierdoor zijn de prijzen ongeveer 70 procent gedaald ten opzichte van het hoogtepunt in de zomer van 2014.

Voor producenten die de gewraakte fracking-methode gebruiken, om olie of gas met behulp van chemicaliën uit diep liggend gesteente te halen, breken barre tijden aan. Fracking is aanzienlijk duurder dan oliewinning uit conventionele bronnen. Een analist verklaarde aan de zender CNBC dat fracking alleen rendabel is vanaf 70 Dollar per vat. “De helft van de huidige producenten hebben op dit ogenblik geen bestaansrecht. Zelfs met het door optimisten voorspelde prijsherstel van tussen de 50, 60 Dollar, blijft het moeilijk. Ze hebben minimaal 70 Dollar per vat nodig om te overleven.” De analist verwacht dat de helft van de Amerikaanse schalieolie producenten over de kop gaat als de prijs niet snel aantrekt.

Volgens deze analist houdt Saoedi-Arabië de olieproductie op het oude peil om zo de Amerikaanse schalie-producenten een hak te zetten. De Saoedi’s zorgen ook voor economische misère in Rusland en Iran, die beiden afhankelijk zijn van inkomsten uit olie.

CNBC, Half of US shale drillers may go bankrupt: Oppenheimer’s Gheit

Nieuwe politie software stelt jouw persoonlijke dreigingsniveau vast

Het aantal mogelijkheden waarmee de politie surveilleert op het web neemt met het jaar toe. Nu is er software die in staat is om van iedereen zijn of haar persoonlijke dreigingsniveau te bepalen. Hoe gevaarlijk ben jij?

data center

De software wordt al volop gebruikt in de VS en heet Beware. Het onderzoekt een bepaald adres, retourneert de namen van de bewoners en scant deze tegen een reeks van beschikbare gegevens. Een kleurcode geeft vervolgens het dreigingsniveau aan: Groen, geel of rood.

Hoe de ontwikkelaar van Beware, de firma Intrado, tot de score komt en welke algoritmen ze gebruikt is bedrijfsgeheim. Zeker is dat er een greep wordt gedaan in miljoenen databases, in je posts op social media en je online netwerk. Intrado omschrijft in haar promotiemateriaal dat Beware kan onthullen dat de inwoner van een bepaald adres een oorlogsveteraan is die lijdt aan een post-traumatische stress-stoornis. De software diept ook het strafblad van de persoon op en maakt melding van zorgwekkende berichten die hij of zij op Facebook heeft geplaatst.

De controle over big data heeft de marketing van grote multinationals revolutionair veranderd. De kennis waarmee onze gangen worden nagegaan en opgeslagen wordt nu doorverkocht aan politie en justitie. Volgens politiechef Jerry Dyer in het Amerikaanse Fresno geeft de software hen een idee van wat ze op een bepaald adres kunnen verwachten. “Onze agenten worden geacht om zoveel mogelijk te weten en het ongeziene te zien,” zegt Dyer. “In een split-seconde moeten op basis van beperkte feiten beslissingen worden genomen. Hoe meer informatie je dan kan putten uit allerlei informatie, des te veiliger kun je reageren.”

Maar niet iedereen is gerust op de nieuwe techniek. “Dit soort surveillance kan mensen alleen al verdacht maken omdat ze hun mening op internet uiten,” aldus Matt Cagle van de Amerikaanse burgerrechtenbeweging ACLU. “Social-mediamonitoring is een onderdeel van ongecontroleerde surveillance. Het is weer een surveillancetool die zonder transparantie of aansprakelijkheid wordt gebruikt.”

Rob Navarro, een burgerrechten advocaat, is bezorgd over Beware. Hij is bang dat het uitbesteden van de beslissing of een persoon wel of geen bedreiging vormt voor problemen gaat zorgen. Het feit dat alleen de firma Intrado, niet de politie of het publiek, weet hoe Beware tot zijn conclusies komt vindt hij verontrustend. Ook vreest hij dat een onschuldige post op Facebook of Twitter iemands dreigingsniveau ten onrechte zou kunnen verhogen met alle gevolgen van dien. “Het is een zeer lompe techniek,” zegt Navarro over de kleurcode niveaus. “De politie zou alles behalve een bedreiging moeten worden voor de burger.”

Of de politie in Nederland ook gebruikt maakt van deze innovatie is onbekend.

The Washington Post, the new way police are surveilling you: Calculating your threat ‘score’

Security.nl, privacygroep VS bezorgd over social-mediasurveillance politie

Wereldeconomie knarsend tot stilstand; geen vrachtschepen op Atlantische Oceaan

Het afgelopen weekend is er voor het eerst geen enkel vrachtschip gesignaleerd op de Atlantische Oceaan. Terwijl wereldwijd de beurzen bezig zijn aan hun vrije val stagneert de wereldhandel.

Vesselfinder
vesselfinder.com

Vrachtschepen liggen aan wal en wachten op voldoende goederen om de oversteek te maken. Een reder vertelde aan website Zerohedge dat hij momenteel geen schepen op zee heeft. Zou hij toch uitvaren dan betekent dit een onherroepelijk verlies. Wanneer we de maritieme trackingwebsite Vesselfinder raadplegen zijn we getuige van een uitgestorven oceaan. De handel tussen Europa en Noord Amerika is volledig tot stilstand gekomen. De Baltic Dry Index, een graadmeter van het vervoer van belangrijke grondstoffen over zee, was sinds de vorige maand al op een record-dieptepunt en is de afgelopen week nog verder gezakt.

De doodsimpele reden is dat er nog steeds weinig of geen vertrouwen is in economisch herstel. Retailers houden de voorraden minimaal op peil. Op hun beurt hebben fabrikanten weinig te produceren en worden er geen grondstoffen besteld. De vrachtschepen blijven nu voor anker.

De wereldeconomie zakt langzaam weg. De een na de andere luchtbel stijgt op uit het drijfzand. Met draaiende geldpersen hoopt de Europese Centrale Bank zich een weg uit de malaise te drukken terwijl op hetzelfde moment de beurzen wereldwijd kelderen. Met name in China vindt al enkele maanden een heftige correctie plaats. De banken hebben daar te horen gekregen dat ze geen Amerikaanse dollars meer mogen kopen en tal van Chinese miljardairs zijn spoorloos verdwenen. Ook vandaag doken de beurzen weer diep in het rood.

In 2008 tijdens de start van de financiële crisis gebeurde iets soortgelijks. Drie dagen lang lag de wereldwijde scheepvaart stil omdat rederijen niet zeker wisten of de ontvangers wel kredietwaardig genoeg waren. Die crisis werd in de VS afgewend door een enorme hoeveelheid geld bij te drukken. Het was een tijdelijk uitstel van executie. Een volgende financiële crisis zou wel eens veel heftiger kunnen zijn.

Let de komende tijd op lege schappen in je supermarkt.

Zerohedge, “Nothing Is Moving,” Baltic Dry Crashes As Insiders Warn “Commerce Has Come To A Halt

Lees ook: Deze clandestiene groep bankiers regeert de wereld

Rutte zegt ‘ja’ tegen Oekraïne

Premier Rutte heeft laten weten dat hij in de aanloop naar het referendum over het Oekraïens associatieverdrag voluit campagne gaat voeren voor een JA.

Rutte Juncker Timmermans

Tijdens de feestelijke opening van het Nederlands EU voorzitterschap zei Rutte: “Ik ga de straat op en uitleggen aan het publiek waarom wij dit akkoord hebben ondertekend. We zijn een handelsnatie en leven dankzij vrijhandelsakkoorden. Oekraïne is hier een goed voorbeeld van. Mensen die ‘nee’ willen stemmen denken dat het associatieverdrag met Oekraïne een eerste stap op weg naar het EU-lidmaatschap is. Het heeft niets te maken met de toetreding”.

Maar wat is nu eigenlijk het grote verschil tussen een associatieverdrag en een vrijhandelsakkoord? Het vrijhandelsakkoord, ofwel de Deep and Comprehensive Free Trade Area (DCFTA), is op 1 januari ingegaan. Europa en Oekraïne zijn hiermee een verbintenis aangegaan voor een diepgaande economische samenwerking waarin Europese bedrijven en banken toegang krijgen tot de Oekraïense markt en vice versa. Importtarieven en andere handelsbarrières worden opgeheven. Wat de DCFTA niet regelt en het associatieverdrag wel is het afschaffen van de visumplicht voor Oekraïners. Ook zorgt dit verdrag voor meer samenwerking op het gebied van veiligheid en defensie en voor meer integratie met de EU. Oekraïne verplicht zich om haar economie en regelgeving om te vormen naar Europese standaarden, een soort verkapte toetreding dus. De Russen zijn er niet blij mee.

Het gaat de belastingbetaler hoe dan ook geld kosten. Beloofd wordt dat dit dan wel weer geld in het laatje brengt van het bedrijfsleven, iemand moet er tenslotte beter van worden, nietwaar? De Europese Commissie en de Europese Investeringsbank (EIB) hebben een programma opgetrokken om het Oekraïense midden en kleinbedrijf de komende jaren te subsidiëren en te financieren. Een bijdrage van tenminste 100 miljoen Euro komt uit de Brusselse schatkist.

Op dit moment liggen er nog een paar andere ingrijpende handelsverdragen op tafel die extreem veel macht overdragen naar het internationale bedrijfsleven. Deze verdragen worden voor het grootste deel geschreven door het bedrijfsleven zelf. Als ze straks zijn ondertekend worden regeringen buiten spel gezet. Allereerst is er het beruchte Transatlantic Trade and Investment Partnership (TTIP), een vrijhandelsakkoord met de Verenigde Staten dat momenteel afgerond wordt. Dan is er een soortgelijk verdrag met Canada, het Comprehensive Economic and Trade Agreement (CETA). Deze overeenkomst wordt nog dit jaar voorgelegd aan het Europees Nepparlement.

Mochten de twee bovengenoemde wurgverdragen om welke reden dan ook toch niet doorgaan dan werkt de Wereldhandelsorganisatie in het geheim aan een akkoord dat via de achterdeur alsnog in uw rectum geschoven kan worden. Het Trade In Services Agreement (TISA) gaat er voor zorgen dat naast het onderwijs en de politie ook ons drinkwater wordt geprivatiseerd. Er zullen nog heel veel referenda georganiseerd moeten worden. Maar of het zin heeft?

Lees: Naast TTIP is er nog iets veel duivelser in de maak, TISA

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: