Zoeken

wordt het toch nog gezellig

Categorie

defensie

De VS is niet langer een democratie

Dat de VS bestuurd wordt door een economische elite weten we inmiddels allemaal. Maar dat het voor bondgenoten van de Verenigde Staten onmogelijk is om een eigen koers te varen is nog niet tot iedereen doorgedrongen.

Statue of Liberty

Na de bevrijding van de Duitse bezetter door de geallieerden en de Russen in 1945, bepaalt de Amerikaanse regering de agenda van Europa. Wat destijds niet tot onze grootouders kon doordringen komt langzaam maar zeker aan de oppervlakte: Het plan van een kleine economische elite om de totale wereldorde naar zijn hand te zetten. Een goed voorbeeld is de hereniging van de twee Duitslanden in 1990 en de uitbreiding van het NAVO-gebied richting Russische grens. Toenmalig West-Duits minister van buitenlandse zaken, Hans Dietrich Genscher zei op 10 februari 1990 het volgende tegen zijn Russische collega Eduard Shevardnadze: “We zijn ons ervan bewust dat het NAVO-lidmaatschap voor een verenigd Duitsland ingewikkelde vragen oproept. Voor ons is echter één ding zeker: De NAVO zal niet uit te breiden naar het oosten.” En daarmee was de hereniging een feit.

Opvallend is dat de belofte niet werd vastegelegd in een verdrag maar destijds is bekrachtigd door een ferme handdruk tussen president Bush en president Gorbachev. Onder leiding van de VS loog het Westen over de belofte. In West-Duitse transcripties uit 1990 van een ontmoeting tussen president Bush en Bondskanselier Kohl in Camp David maakte Bush duidelijk hoe hij over de afspraak dacht: “Naar de hel met dit akkoord, wij hebben de overhand, zij niet.” In april herhaalde Bush deze boodschap in een vertrouwelijk telegram aan de Franse president François Mitterrand. Hij zette uiteen dat de NAVO de dominante veiligheidsorganisatie moest blijven in het post-Koude Oorlog-Europa.

Dat er achter de uitbreiding van de NAVO allerlei financiële belangen schuilgaan verbaast niemand meer. Van de wereldwijde wapenhandel wordt 56% gedomineerd door de VS. Daarnaast werkt men in het diepste geheim aan een reeks internationale handelsverdragen, TTIP, TPP, CETA en TISA, waarvan vooral Amerikaanse multinationals en banken profiteren. Diezelfde multinationals en banken hebben inmiddels de politieke besluitvorming volledig in hun handen. Oud president Jimmy Carter zei hier onlangs dit over:

“We zijn een oligarchie geworden waarin omkoping de essentie is om verkozen te worden tot president. Hetzelfde geldt voor gouverneurs en Amerikaanse senatoren en congresleden. We zien een ondermijning van ons politieke systeem dat nu dient als een uitbetaling aan degene die een belangrijke bijdrage leverden aan een verkiezingscampagne. Op dit moment vinden de Democraten en Republikeinen deze onbeperkte geldstroom een groot voordeel voor zichzelf. ”

Oud Rabobank topman Herman Wijffels zei vorige week in een gesprek met Willem Middelkoop dat hij zich ernstige zorgen maakt. “De kern is dat Amerika niet bestuurd wordt door Washington maar door Wallstreet en een militair-industrieel complex dat daar een grote rol in speelt… Ik ben tegen TTIP want door grote bedrijven, en met name de Wallstreet belangen, worden die onderhandelingen zodanig beïnvloed dat ik dit niet vertrouw. Ik vind dat onze democratieën corpocratieën zijn geworden die feitelijk de belangen van het grote bedrijfsleven bevorderen.”

Elk land dat zijn eigen koers vaart en niet de belangen van de economische elite behartigt komt uiteindelijk in conflict met de Wallstreet-regering in Washington. Voorbeelden genoeg. Honduras, Irak, China, Iran en nu Rusland. Aan de andere kant is de Amerikaanse schuldenberg zo enorm groot geworden dat steeds meer landen de Dollar als wereldhandelsmunt niet langer zien zitten. Ook de krimpende wereldeconomie draagt bij aan de sneltreinvaart waarmee de economische macht van de VS afneemt. Dat China zich weinig aantrekt van de provocaties door Amerikaanse oorlogsschepen in de Zuid-Chinese zee is hoopvol, maar de oorlog in Syrië daarentegen is zeer explosief en een groot conflict met de Russen ligt op de loer.

De laatste stuiptrekkingen van een wereldmacht in verval zijn levensgevaarlijk. De regeringen in Europa zitten nog in de post-Koude Oorlog-modus en hebben het druk met het achterna hollen van de door de VS en Saoedi-Arabië gesponsorde IS-terroristen. Tot het moment dat de bevolking bij zinnen komt en onze corrupte leiders tot de orde roept zijn we overgeleverd aan de waan van de dag.

Strategic Culture Foundation, America’s Great Lie. Europe’s Great Shame. Russia’s Great Case

Huffington Post, Jimmy Carter Is Correct That the U.S. Is No Longer a Democracy

Café Weltschmerz, Willem Middelkoop in gesprek met Herman Wijffels; “Amerika wordt bestuurd door Wall Street”

“In een militaire confrontatie met Rusland zou de VS worden verslagen”

Binnen het Pentagon is een discussie losgebarsten over de slagkracht van het Amerikaanse leger. Volgens oud legerkolonel Douglas Macgregor is het apparaat te log en heeft het weinig ervaring in een oorlog tegen een serieuze tegenstander.

Gepensioneerd legerkolonel Douglas Macgregor
Gepensioneerd legerkolonel Douglas Macgregor

In 1991 denderde het Amerikaanse Cougar Squadron onder leiding van kolonel Douglas Macgregor Irak binnen. In nog geen half uur tijd werd een Iraakse legereenheid volledig in de pan gehakt, waaronder bijna 70 Iraakse pantservoertuigen.

Na deze knaller realiseerde Macgregor zich dat als zijn eenheid tegen een meer professionele vijand had moeten vechten zoals bijvoorbeeld de Russen, het anders was afgelopen. In het boek Breaking The Phalanx dat hij publiceerde in 1997, schrijft hij dat het Amerikaanse leger te log is en moet worden opgedeeld in kleinere verkenning en aanvalsgroepen. Het boek belandde op het bureau van toenmalig defensieminister Donald Rumsfeld. Deze vond de inhoud verontrustend genoeg om Macgregor in contact te brengen met de legertop. De inzichten uit het boek werden echter niet gedeeld door het Pentagon en Macgregor’s carrière was van de een op de andere dag voorbij.

Achttien jaar na het verschijnen van Breaking The Phalanx circuleert er op het Pentagon opnieuw een presentatie van Douglas Macgregor. Hierin probeert hij aan te tonen dat in een confrontatie tussen een Amerikaanse pantserdivisie en een Russische tegenstander, de Amerikaanse divisie zou worden verslagen. “Verslagen is niet het juiste woord”, aldus Macgregor tegen een journalist van Politico. “Het juiste woord moet zijn, vernietigd.”

De twijfels over de slagkracht van het Amerikaanse leger zijn doorgedrongen tot het Pentagon. Een recent artikel van defensie-deskundige Julia Ioffe doet verslag van de “ontmoedigende” resultaten van een theoretische defensie-oefening: Hierin was er sprake van een Russische invasie van de Baltische staten. Na acht uur van gaming met verschillende scenario’s is de conclusie dat de NAVO dit “zou verliezen.”

Macgregor haalde ooit de woorden aan van Luitenant-generaal James Gavin uit 1958: “Organisaties die zijn ontworpen om de voorgaande oorlog te vechten, verliezen de volgende”. Inmiddels is ook Vietnam-veteraan en lobbyist voor de wapenindustrie senator John McCain wakker geworden en luidt de alarmbel in Washington.

Het lijkt er vaak op dat de VS aanstuurt op een confrontatie met een grote mogendheid. In de Zuid-Chinese Zee provoceert een Amerikaans oorlogsschip de territoriale wateren van een door China geclaimde archipel. In Syrië krijgen extremistische groepen wapens uit de VS en strijden tegen het regime van Assad, die nu militair gesteund wordt door de Russen. Als tot overmaat van ramp blijkt dat de bom die eind oktober een Russisch passagiersvliegtuig boven Egypte neerhaalde van Amerikaanse makelij is, dan moeten we nog maar zien wat de reactie van de Russen zal zijn.

Politico, Inside the Pentagon’s fight over Russia

Zerohedge, ISIS Releases Video Of Alleged Russian Airplane Mid-Air Exposion

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: