Zoeken

wordt het toch nog gezellig

Categorie

economische crisis

ECB: “Er is geen plan B”

De geldpers van de Europese Centrale Bank draait overuren. Elke maand wordt er zo’n slordige 60 miljard Euro bijgedrukt in de hoop de economie aan de praat te krijgen. “Er is geen plan B, er is maar één plan,” aldus Peter Praet, de tweede man van de ECB.

One million Euro

Het enige plan van de ECB om de alsmaar langzamer draaiende economie aan te jagen is de geldpers. Door dit paardenmiddel in te zetten hoopt men op een hogere inflatie zodat banken meer ruimte krijgen om weer eens wat uit te lenen. Maar vooralsnog blijft het gewenste resultaat uit. De persen draaien nu al een jaar op volle toeren en Praet geeft toe dat het beleid nog niet succesvol is geweest.

“Er gebeuren allerlei zaken die de inflatie naar beneden drukken, zoals bijvoorbeeld de daling van de olieprijzen of de mindere economische prestaties van de groeilanden. We hebben beslist om ons beleid alvast tot maart 2017 te handhaven. We moeten wel opletten dat we door het verschuiven van die horizon de geloofwaardigheid van de ECB niet in gevaar brengen.”

Praet vindt dat politici nu aan zet zijn. Volgens hem moeten strenge hervormingen doorgevoerd worden en staatsschulden afgebouwd. Nogal wat Europese landen hebben moeite om de begroting op orde te krijgen en lenen elk jaar geld bij. De schulden stapelen zich eerder op dan dat ze minder worden. Daarnaast houdt de ECB de rente extreem laag met gevaarlijke bijwerkingen, spaarders steken hun geld liever in aandelen of vastgoed die de prijzen opdrijven en overwaarde tot gevolg hebben.

“Het beleid van de ECB heeft ongetwijfeld onbedoelde gevolgen. In sommige landen bestaat het risico dat de immobiliënprijzen of sommige financiële markten en beurzen te snel of kunstmatig stijgen. We volgen dat nauwgezet op en indien nodig kan er worden ingegrepen om zeepbellen te voorkomen.”

De ECB is van plan om voorlopig zo’n 1.500.000.000.000,- euro uit de drukpers te laten rollen en hoopt dat de inflatie volgend jaar tegen de twee procent zit. Zo niet dan is er geen plan B om het Europroject op de rails te houden.

Knack, ‘Nooit gedacht dat we 1.500.000.000.000 euro zouden moeten bijdrukken’

De ECB wordt een geïnstitutionaliseerde zombiebank

Vanaf het begin van de crisis torst de bankensector in Europa een immense lading aan uitstaande leningen met zich mee die nooit meer zullen worden terugbetaald. In Italië moesten onlangs vier kleine banken gered worden waarbij aandeelhouders en houders van spaarobligaties hun geld in rook zagen opgaan. De ECB fronste zijn wenkbrauwen.

ECB logo ontmanteld

De zelfmoord van een gepensioneerde man die zijn spaargeld zag verdwijnen haalde vorige week de Italiaanse kranten. De man was in de veronderstelling dat zijn geld veilig op een spaarrekening stond en trok bleek weg toen hij er achter kwam dat zijn saldo nul was. De bank legde hem uit dat hij al die tijd spaarobligaties had gekocht en dat dit iets anders is dan een spaarrekening. Hij was niet de enige met dit probleem. Veel Italianen hebben zich spaarobligaties laten aansmeren in plaats van een spaarrekening. Het ‘spaargeld’ waar ze jaren zuinig op zijn geweest werd met een pennenstreek afhandig gemaakt.

Om deze banken te redden zijn de komende vier jaar ook nog eens alle bijdragen uit het Italiaanse nationale noodfonds al opgeslorpt. De tijden dat banken gered werden door een bail-out met overheidsgeld zijn voorbij. Dit is pijnlijk voor een land als Italië waar nog zo’n 200 miljard Euro aan slechte leningen uitstaan, en waar de staatskas leeg is.

De Europese Centrale Bank (ECB) kijkt met lede ogen naar de uitgeholde staatskassen in Zuid-Europa. Hervormingen en bezuinigingen hebben niet het gewenste resultaat. De onwil om de schuldenberg op te ruimen heeft een ondergefinancierd systeem opgeleverd. Wanneer gepensioneerden zichzelf van het leven beginnen te beroven heeft de politieke steun voor dit proces zijn limiet bereikt. Dit gebeurt nu in Italië. Er is geen capaciteit voor grote bank bail-outs en de ECB heeft geen mandaat om te hulp te schieten. Toch zijn de academici van de Centrale Bank optimistisch, want hoe dan ook de geldpers draait op volle toeren.

Het oplossen van publieke of private schulden door geld bij te drukken wordt ook wel het aanmunten van schuld genoemd en is strikt illegaal onder Europees recht. Er zijn een reeks slechte ervaringen mee opgedaan in het verleden. Toch kreeg de ECB in januari groen licht van het Europese Hof en mochten de persen gaan draaien om staatsobligaties van banken op te kopen. Volgens Draghi zal dit gratis geld de inflatie aanjagen en lucht geven aan de kreunende bankensector zodat deze weer eens wat geld gaat uitlenen. De berg aan slechte leningen is daarmee allesbehalve opgeruimd. De ECB koopt nu elke maand voor 60 miljard aan staatsleningen op en wil daar mee doorgaan zo lang als het nodig is.

“Binnen ons mandaat is de ECB bereid te doen wat nodig is om de euro te behouden. En geloof me, het zal genoeg zijn,” aldus Mario Draghi, president van de ECB en voormalig managing-director bij Goldman Sachs.

Dit is dus hoe men de crisis uiteindelijk denkt te kunnen oplossen: Niet door schuldsanering maar door ouderwetsch geld bij te drukken onder een juridisch correcte vermomming. Als de nood straks echt aan de man is zal Draghi de miljarden aan slechte leningen opkopen en zet ze op de ECB balans. De ECB verandert dan langzaam in een geïnstitutionaliseerde zombiebank. Over het huzarenstuk waarmee de Euro dan voor de allerlaatste keer moet worden gered wordt hard nagedacht.

FT, Watch the presses roll as Europe scrambles to fix its banks

“De EU is een kartel met een diepe minachting voor democratie”

Dit zei Yanis Varoufakis, voormalig Grieks minister van Financiën onlangs in Londen. “Voor hen is democratie niet meer dan een verkiezingsproces waarmee hun macht bevestigd wordt om vervolgens keuzes te maken die helemaal los staan van de burger.”

Europe is Kaput. Long live Europe

Yanis Varoufakis, filosoof Slavoj Žižek en Wikileaks oprichter Julian Assange bespraken vorige week in Londen de toekomst van Europa. Onder de titel Europe is kaput, long live Europe werd er gediscussieerd over de economische crisis en de ongekende uitdagingen voor gecentraliseerd Europees beleid. Varoufakis gaf een kraakheldere analyse over de ontstaansgeschiedenis van de EU:

“De EU is ontstaan in de late veertiger jaren en vervolgens tot stand gekomen in de vroege jaren vijftig als een kartel van zware industrie. De eerste benaming van de EU was namelijk de Europese gemeenschap van kolen en staal. Dus de industrieën van kolen en staal in België, Nederland, Duitsland, Oost-Frankrijk en Noord-Italië werden een kartel. Dit gebeurde onder het toeziend oog van de Verenigde Staten, de nieuwe koopmannen die na de tweede wereldoorlog de touwtjes in handen hebben gekregen. Het probleem is dat elk kartel haar administratie heeft zoals bijvoorbeeld OPEC, de organisatie van olie exporterende landen. Het kolen en staal-kartel kreeg haar administratie in Brussel en begon dus niet als de overheid van een staat, maar als de administratie van een kartel dat zich bezig houdt met het reguleren van de concurrentie tussen de industrieën.

Het project werd verder uitgebreid. Het coöpteerde de Franse landbouw en noemde het ‘landbouwbeleid’. Daarna coöpteerde het de banken en vervolgens breidde het kartel geografisch verder uit. Het is altijd een techocratie gebleven daar in Brussel met een diepe minachting voor democratie. Voor hen is democratie niet meer dan een verkiezingsproces waarmee hun macht bevestigd wordt om vervolgens keuzes te maken die helemaal los staan van de burger.

Een kartel vereist prijsstabiliteit. OPEC reguleert de olieprijs. Het kartel van kolen, staal en alle andere koopwaar moest de prijzen in Europa constant houden. Om dit te bereiken werden de wisselkoersen van de verschillende landen stabiel gehouden. Dit lukte de eerste twintig jaar heel aardig omdat de Amerikanen en de westerse economieën zich hielden aan het Bretton Woods-verdrag (Hierin werd o.m. de waarde van geld gekoppeld aan de goudprijs). Dit verdrag werd in 1971 door president Nixon opgezegd en de Europese valuta begonnen te fluctueren ten opzichte van elkaar. Het kartel, ofwel de Europese gemeenschappelijke markt kwam onder druk te staan en er werden processen opgestart om de koersen te stabiliseren. Het werkte niet.

De Britten wisten uit een van die pogingen te ontsnappen door af te zien van deelname aan de Economische en Monetaire Unie en tekende uiteindelijk het verdrag van Maastricht niet. Vervolgens werd er iets drastischer en radicaler bedacht; Een gemeenschappelijke munt. Thatcher had overigens gelijk. In een van haar laatste toespraken in the House of Commons zei ze dat rentetarieven en monetair beleid een politieke aangelegenheid is van een land. De Eurozone zou dus uiteindelijk Europese politiek moeten gaan bedrijven.

Als je een gemeenschappelijke munt bovenop de administratie van een kartel probeert te plakken dan krijg je uiteindelijk een nachtmerrie. Je krijgt dan een inefficiënt monetair systeem dat een piramidespel creëert. In het begin is er eindeloze groei, dat was de periode 2000 – 2008 en vervolgens zakt het in elkaar waarbij de lasten op de zwakste schouders terecht komen. In Griekenland, Spanje en Ierland kwamen de lasten bij de zwakste burgers terecht. Zolang de administraties in Brussel en Frankfurt de ontwerpfouten blijven ontkennen ettert de wond door en is het onmogelijk om deze te genezen.

Het lijkt allemaal een beetje op het laatste couplet van het nummer van The Eagles, Hotel California. Je kunt uitchecken uit de EU en een referendum organiseren, maar je kunt Europa nooit verlaten”.

Europe is Kaput. Long live Europe! – Slavoj Žižek, Yanis Varoufakis and Julian Assange – full event

De neerwaartse spiraal van de FED

De Federal Reserve (FED), de club van centrale banken in de VS, heeft de rente op het niveau van 0% à 0,25% gehouden. De leden van het rentecomité komen elke maand bijeen en bespreken de toestand van de economie. In een persverklaring eerder deze week laten ze doorschemeren dat de rente misschien vóór de kerst iets omhoog kan.

FED

Na het omvallen van zakenbank Lehman Brothers in 2008 en de daaropvolgende banken en kredietcrisis is de wereldeconomie drastisch gekrompen en wordt nog altijd met de dag kleiner. Ondanks optimistische geluiden uit politieke hoek over aantrekkende woningmarkten en dalende werkloosheidscijfers, lijkt de wereldeconomie zich in een neerwaartse spiraal te bevinden. De FED doet haar uiterste best om de economie aan te jagen. Ze heeft de afgelopen jaren de rente extreem laag gehouden en miljarden Dollars uitgegeven om banken te voorzien van ‘vers geld’. Zo zouden ze gemakkelijk kredieten kunnen verschaffen. Maar al dit geld is uiteindelijk niet terecht gekomen in onze dagelijkse reële economie, waar voor banken op dit moment weinig te halen valt. De lonen zijn laag, spaargeld levert niks op en men is druk bezig hypotheek en credit card-schulden af te betalen, wat in veel gevallen niet lukt. Het door de FED extra uitgegeven geld is in het wereldwijde casino van de financiële markten terecht gekomen en heeft haar weg naar overzeese bankrekeningen van CEO’s, investeerders en durfkapitalisten gevonden.

Met de moed der wanhoop wordt halverwege december geprobeerd de rente omhoog te krikken. De FED droomt er van dat banken dan alsnog geprikkeld worden om geld uit te lenen aan Main Street omdat er met een hogere rente nu eenmaal meer te verdienen valt. Maar de economie krimpt en schulden stapelen zich op. Overheden, burgers en bedrijven krijgen hun begroting amper rond en hebben zich door de jaren heen in de rode cijfers gestoken. Deze oplopende berg schuld, waarover ook nog eens rente moet worden betaald, is als zand die langzaam maar zeker, knarsend de economische machine tot stilstand brengt. Toen de FED enkele dagen terug liet doorschemeren dat er een mogelijke renteverhoging op komst is steeg direct de waarde van de Dollar met één procent. Een hogere rente betekent een duurdere Dollar en dus minder inkomsten voor bedrijven die exporteren naar de VS. Zie daar, de neerwaartse spiraal is compleet.

In Azië heeft men al een lange tijd in de smiezen dat het Casinokapitalisme van het Westen op haar laatste benen loopt. Voorzorgsmaatregelen zijn getroffen tegen een totale systeem-crisis. Dollars worden massaal van de hand gedaan en goudvoorraden op peil gebracht. Bij ons is de wet van vraag en aanbod met geld als ruilmiddel vervangen door een mondiaal piramidespel. Ooit was er productie aan de ene kant en consumptie en spaargeld aan de andere. Nu is de Dollar zelf een product geworden. Een product waarmee de VS oorlogen in het buitenland financiert en dat naar behoeven eindeloos kan worden bijgedrukt. De Dollar heeft haar beste tijd als wereldmunt gehad en de Chinezen staan te trappelen om die rol over te nemen. Er komt een dag dat de hogepriesters van de FED en hun ja-knikkende economen wakker worden in een wereld waarin de Dollar niet meer waard is dan het vodje papier waarop het is gedrukt. Eerst maar even zien of ze de ballen heeft om de rente te verhogen. Wordt het toch nog gezellig.

FD, Federal Reserve houdt optie rentestap in december open

Alasdair Macleod, Decline of the dollar – the consequences

Beurs.com, China zet Dollar onder druk, verhoogt goudreserves

Like -Wordt Het Toch Nog Gezellig- op Facebook

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: