Zoeken

wordt het toch nog gezellig

Categorie

politiek

“Alles staat op instorten”

We beleven een absolute corruptie-piek. Of het nu Hillary Clinton is die zich gevrijwaard ziet van vervolging voor het illegaal bewaren van staatsgeheimen op haar thuiscomputer, of de industrie die via de politiek macht inkoopt. Nog nooit zijn omkooppraktijken zo normaal geweest als vandaag de dag. Het kaartenhuis is doordrenkt van machtsspelletjes en geurt naar ontbinding.

image

Oud Wall Street-analist en oprichter van de website Liberty Blitzkrieg, Michael Krieger houdt zich al een tijd bezig met vraagstukken die de hedendaagse wereldeconomie teisteren. Onlangs publiceerde hij een bericht over de crash van het systeem die volgens hem onvermijdelijk is. 
”De economische neergang die we nu meemaken is het uiteenvallen en de daaropvolgende ineenstorting van het totale status quo regime, het hele naoorlogse establishment. Dit is veel immenser dan de economische terugval in 2008 en 2009. Sinds 1945 hebben we alle soorten van economische crises gehad. We hebben dalende en stijgende markten gezien, maar de status quo, de wijze waarop we de wereld nu al zo’n tachtig jaar hebben ingericht staat op instorten. Dat is iets dat veel groter en heftiger is dan een economische neergang.”

Na zijn loopbaan op en rond Wall Street, waarin hij onder meer werkte voor het vergane Lehman Brothers, verdiepte hij zich in de schuldenberg en de werking van de financiële markten. “Het is me duidelijk geworden dat we met ons allen afstevenen op de totale ineenstorting van alles. Straks is het uithuilen en opnieuw beginnen. Er is teveel corruptie, teveel schuld en er zijn teveel conflicten en oorlogen. Er is een teveel aan alles dat fout is.”

Dat inmiddels de geloofwaardigheid van zowel de centrale bankiers als de politiek en haar belasting ontduikende vrienden in rook is opgegaan is doorgedrongen tot een angstig groeiende groep kiezers. Deze is zijn politieke heil is gaan zoeken bij geblondeerde populisten die een ongecompliceerd maar onnozel wereldbeeld uitdragen en bij elke (on)belangrijke gebeurtenis hun onderbuik via Twitter de wereld in slingeren. Ondertussen kegelen onze leiders de ene na de andere bom het Midden-Oosten in om daar iets van de grond te krijgen wat op democratie zou moeten lijken. Thuis raken we gewend aan de aanwezigheid van militairen in het straatbeeld en aan overheidsgebouwen die veranderen in vestingen omringd door prikkeldraad. De democratie wordt geleidelijk afgeschaft en de macht overgedragen aan industriëlen.

“Elke industrie bereikt momenteel wereldwijd haar corruptie-piek, duisternis-piek, gewelds-piek, noem maar op.” Michael Krieger ziet het somber in. “Het zijn niet alleen de schuldenberg en de economie die op instorten staan, het is alles, het politieke establishment en de sociale samenhang. Al deze zaken die we zo gewoon vinden zullen vervangen worden door iets anders. De grote vraag is, krijgen we er iets beters voor in de plaats of iets dat veel slechter is?”

Advertenties

De Nederlandse politiek is door en door corrupt

De verwevenheid tussen de politiek en de belangen van het bedrijfsleven is dusdanig uit de hand gelopen dat de democratie veel te vaak buitenspel staat. Het thema corruptie is in Den Haag onbespreekbaar en ondertussen lijkt de Eerste Kamer meer op een lobbyclub dan op een senaat.

Trêveszaal
Trêveszaal, Den Haag

In en rond het Binnenhof is machtsverstrengeling de normaalste zaak van de wereld. De achterkamertjes zijn uitgewoond en stinken naar slappe was. De democratie lijkt te zijn bezweken onder het gewicht van de draaideur waardoor politici in en uit lopen. Op het ene moment zijn ze lobbyist voor een machtig bedrijf en even snel wordt die functie ingeruild voor een baantje bij de overheid. Zakelijke belangen staan daarbij centraal en er is weinig transparantie te bekennen. Corruptie betaalt goed. Bedrijven met een welgevulde portemonnee kopen simpelweg politieke invloed en zijn niet te beroerd om partijkassen te spekken.

In 2010 stortte een bedrijf dat adviezen geeft over corporate finance een donatie van 100.000 euro in de campagnekas van het CDA. Dit leidde tot een klein relletje zonder consequenties. Donaties aan politieke partijen zijn in Nederland niet verboden maar cadeautjes die hoger zijn dan 4.538 euro moeten gemeld worden in het jaarrapport van de partij. Het CDA hield het steekgeld buiten de boeken en beloofde de suikeroom anonimiteit. De Christendemocraten overtraden ongegeneerd de wet en nog steeds weten we niet wie deze weldoener is geweest. Wat we wel weten is dat Jan Peter Balkenende na de verkiezingsnederlaag van 2010 in dienst trad als raadsman bij Ernst & Young, een accountantskantoor dat bedrijven adviseert over belastingontduiking.

In een VN verdrag ter bestrijding van omkoperij, dat ook door Nederland is ondertekend, wordt de term corruptie niet echt duidelijk gedefenieerd. Onze bestuurders maken met veel plezier misbruik van deze wazigheid en nemen alle ruimte voor vrij spel. Wel zijn er enkele uitwassen van de Haagse speeltuin verboden zoals, valsheid in geschrifte en het aannemen van steekpenningen. Ook de rechterlijke macht knijpt als het nodig is een oogje dicht. Rechters zijn verplicht om hun bijbaantjes te melden, maar van 39 rechters weten we dat zij hun nevenfucties niet hebben opgegeven. De machten houden elkaar zwijgend de hand boven het hoofd en kijken regelmatig de andere kant op. Corruptie kost de burger geld. Om hoeveel het precies gaat weet niemand, maar volgens een onderzoek van de Europese Commissie zijn 25% van de kosten voor infrastructurele werken corruptiekosten. Dit geld komt rechtstreeks uit de schatkist en belandt in de beurzen van het old boys network. Dankzij de bouwfraude, Betuwelijn, Fyra en de hogesnelheidslijn zijn een aantal heren in maatpakken op jouw kosten riant naar de hoeren geweest.

Omdat politici maar al te goed weten hoe ze een financieel slaatje uit hun macht kunnen slaan heeft corruptiebestrijding geen enkele prioriteit in Den Haag. De regering vindt het dan ook niet nodig om artikel 12 uit het Verdrag van Lissabon te ratificeren. Dit artikel gaat over de handel in macht en invloed. Een onafhankelijke instantie die corruptie bestrijdt moet er op toezien dat in Europa alle zaken eerlijk verlopen. Niet in Nederland. En zo is het mogelijk dat Jack de Vries (CDA), destijds staatssecretaris van Defensie, en dé man die de aankoop van de peperdure JSF straaljager door de Tweede Kamer loodste vervolgens zelf in dienst is getreden van de JSF-lobby.

Jack de Vries JSF
Jack de Vries (CDA), oud staatssecretaris van Defensie en JSF lobbyist.

In de Eerste Kamer houden vrijwel alle fractievoorzitters er goed betaalde functies op na. CDA fractievoorzitter Elco Brinkman is de voorzitter van lobbyclub Bouwend Nederland en zit vuistdiep in de belangenverstrengeling. Een andere profiteur, Roger van Boxtel (D’66), mocht ook plaatsnemen in de Senaat nadat hij jarenlang als bestuursvoorzitter voor zorgverzekeraar Menzis had gewerkt. Drie keer raden wiens belangen hij in Den Haag behartigt. André Rouvoet (CU) werd na zijn politieke loopbaan voorzitter van Zorgverzekeraars Nederland. Is er nog iemand verbaast over de macht van de zorgverzekeraars in dit land? Van premier Rutte (VVD) is het algemeen bekend dat hij een kwekeling is van Unilever en voordat oud-minister van financiën, Wouter Bos (PVDA), de politiek in ging maakte hij carrière bij oliemaatschappij Shell. Denk ook nog eens terug aan Camiel Eurlings en hoe gemakkelijk hij naar de functie als president-directeur van KLM gleed. Hij heeft er tijdens zijn baantje als minister van Verkeer en Waterstaat vast z’n best voor gedaan.

Als je denkt dat we in een democratisch land leven dan zit je er mijlenver naast. Nederland is een corpocratie waarin de volksvertegenwoordiging en de ambtenarij volledig in dienst staan van welke goedbetalende lobby dan ook. Als het aan de politiek ligt dan moet dit vooral zo blijven. Een democratisch gekozen staatshoofd, burgemeester, regeringsleider of commissaris van de koning zit er echt niet in. Het gezelschap doet de selectie liever zelf. Er wordt ook geen lobbyregister bijgehouden waarin we kunnen zien welke politicus dineert met welke lobbyist. Vergaderingen vinden achter gesloten deuren plaats en worden pas besproken in de Tweede Kamer als ze heimelijk zijn afgehamerd. Als alle vergaderingen openbaar zouden zijn dan werden we een hoop wijzer. De vermenging van de politiek met zakelijke belangen is zuivere corruptie, maar… als een uitkeringsgerechtigde een administratief foutje maakt dan zijn de pas echt de rapen gaar! Nederland is een staat van ontbinding.

Café Weltschmerz, Erik de Vlieger met Syp Wynia over #Lobbycratie. Deel 1

SG Archief | Occupy: Corruptie | Michel van Hulten

Lees ook: Fraude en machtsmisbruik, de VVD is een boevennest

Associatieverdrag Oekraïne is op 1 januari al van start gegaan

 

Heeft iemand de kleine lettertjes uit het associatieverdrag met Oekraïne gelezen? In ieder geval niemand bij NOS of Nieuwsuur. Het referendum ten spijt maar terwijl u aan de oliebollen zat is het belangrijkste deel van dit verdrag al in werking getreden. De EU en Oekraïne vormen nu een vrijhandelszone.

Mark Rutte tekent associatieverdrag Oekraïne, 21 maart 2014
Rutte tekent het associatieverdrag met Oekraïne, 21 maart 2014

Weer is de kiezer nauwelijks geïnformeerd door politiek en media. Op vrijdag 21 maart 2014 tekende premier Rutte en zijn Europese collega’s het associatieverdrag tussen de EU en Oekraïne. Op datzelfde moment werden in Den Haag de laatste voorbereidingen getroffen voor de nucleaire top met als special guest president Obama. De media hadden het er maar druk mee. Zoveel grote jongens in Nederland, dat maken we nooit mee in onze moerasdelta. De kleine lettertjes waaronder Rutte zijn krabbel moest zetten bleven op die dag onderbelicht.

Sinds afgelopen vrijdag vormen de EU en Oekraïne een vrijhandelszone, ofwel een Deep and Comprehensive Free Trade Area (DCFTA). Dit betekent dat Europese bedrijven en banken toegang krijgen tot de Oekraïense markt en vice versa. Importtarieven en andere handelsbarrières worden opgeheven. Daarnaast heeft Oekraïne zich verplicht om haar gecorrumpeerde economie te hervormen naar Europese standaarden, ook al lijkt alles er op dat het eerder andersom is. Om het land te helpen met het omvormen van de economie hebben de Europese Commissie, de Europese Investeringsbank (EIB) en de Europese Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling (EBRD) een programma opgetrokken om het Oekraïense midden en kleinbedrijf de komende jaren te subsidiëren en te financieren. Ja, dit wordt gedaan met uw geld. Een bijdrage van tenminste 100 miljoen Euro komt uit de Brusselse schatkist.

Volgens de Europese Commissie zal deze bijdrage naar verwachting één miljard aan nieuwe investeringen door het Oekraïense midden en kleinbedrijf opleveren. Deze investeringen worden gefinancierd door de EIB en de EBRD. Juist. Ook hier gelden de toverwoorden: Steek u in de schulden, geen enkel probleem, zo lang u maar bij Europese investeringsbanken leent. Met dit geleende geld zal het Oekraïense mkb voornamelijk goederen, diensten en kennis uit de EU (ofwel Duitsland) moeten aankopen. De financiële wereld en haar politici geloven nog steeds heilig dat je economische groei met geleend geld kunt financieren.

En zo keert het land terug naar de orde van de dag en wordt het verder uitgehold. Het associatieverdrag is niet meer dan een truc om de invloed van die gevaarlijke Russen buiten de deur te houden en verder in te perken. Of de Nederlandse bevolking dit verdrag op 6 april wel of niet goedkeurt maakt geen bal uit. Het DCFTA is in werking en dat is het enige wat telt. Andere en grootschaligere vrijhandelsverdragen (TTIP, CETA en TISA) wachten vol ongeduld op de handtekening van Rutte en zijn ambtsbroeders.

Je kunt in deze tekst het woord Oekraïne ook vervangen door Georgië of Moldavië. De EU heeft met deze landen dezelfde overeenkomsten gesloten en zal dit in de nabije toekomst ook met Armenië, Azerbeidzjan, en Wit Rusland beklinken. De DCFTA’s met Georgië en Moldavië zijn al sinds 1 september 2014 in werking.

The trade part of the EU-Ukraine Association Agreement becomes operational on 1 January 2016

Kamerbrief over de relaties tussen de EU en Oost Europa (PDF)

Fraude en machtsmisbruik, de VVD is een boevennest

Tientallen VVD prominenten zijn de afgelopen jaren beschuldigd van fraude, illegaal declaratiegedrag, corruptie, stalking, aannemen van steekpenningen en verduistering. De lijst is lang. Een greep uit de aaneenschakeling van schandalen doet de vraag rijzen of de VVD nog wel een politieke partij is.

Van_Rey
Jos van Rey

Vorige week was het weer raak. VVD-raadslid Rolf Zincken uit Weert werd opgepakt na de mishandeling van een plaatselijke ondernemer. De man moest behandeld worden in het ziekenhuis. Een week eerder was Anouchka van Miltenburg teruggetreden omdat ze als Tweede Kamervoorzitter de bewindslieden Ivo Opstelten en Fred Teeven in bescherming nam door klokkenluidersbrieven door de schredder te halen. Opstelten en Teeven traden in maart 2015 af naar aanleiding van de witwaszaak rond crimineel Cees H.

In 2015 waren er in totaal zeventien VVD-ers in opspraak. De bekendste zaak is die van Mark Verheijen. Als Limburgs gedeputeerde declareerde hij onterecht duizenden euro’s bij de provincie en raakte zo beschadigd dat hij zijn zetel in de Tweede Kamer opgaf. VVD raadslid Kathalijne de Kruif uit Stichtse Vecht belandde in de cel op verdenking van hennepteelt en witwassen. Uit telefoontaps blijkt dat ze samen met haar partner een wietplantage onderhield. “Jeroen is even plantjes water geven. Mag ik natuurlijk niet door de telefoon zeggen, maarruh…” Door deze uitglijder kwam ook aan het licht dat voormalig burgemeester van Stichtse Vecht Rob Bats en oud-wethouder Piet Ploeg, beiden VVD, hebben geprobeerd de burgemeestersbenoeming in het voordeel van Bats te beïnvloeden. Wethouder Huub Eitjes van Maassluis viel van zijn voetstuk toen gemeentelijke betalingen door zijn departement aan het bedrijf van zijn broer aan het licht kwamen. Voormalig VVD-gedeputeerde Ton Hooijmaijers is veroordeeld tot 2,5 jaar cel voor corruptie, valsheid in geschrifte en witwassen. Als verantwoordelijk provinciaal bestuurder voor ruimtelijke ordening onderhield hij nauwe banden met ondernemers in de vastgoedwereld die naadloos overliepen in het aannemen van steekpenningen. Bijbaantjesman en inmiddels oud-senator Loek Hermans is veroordeeld voor wanbeleid bij thuiszorgorganisatie Meavita dat in 2013 failliet ging. Hermans was president-commissaris en greep niet in toen de organisatie geld stak in een televisiezender en in zorgcentra in het buitenland. Gedeputeerde Twan Beurskens drukte tegen de zin van de toezichthouders van de Limburgse Herstructureringsmaatschappij voor Bedrijventerreinen een miljoenendeal door voor een nieuw logistiek centrum van de firma Rockwool in Roermond. Waarom? Niemand mag het weten. Een verzoek door regionale omroep L1 om stukken in te zien via de Wet Openbaarheid Bestuur werd geweigerd. En dan loopt er nog een onderzoek door de FIOD naar Gouds VVD prominent Jan van de Graaf. Hij wordt verdacht van miljoenenfraude. Journalisten van Follow The Money zijn een onderzoek gestart naar de relatie tussen minister van Volksgezondheid Edith Schippers en de zorgverzekeraars. Alles wijst er op dat ze naar hun pijpen danst. En als klap op de vuurpijl kreeg VVD-overblijfsel Hans Wiegel een tik op de vingers van de rechter over zijn falende voorzitterschap bij de Stichting Obligatiehouders Bouwhuis Vastgoed Apeldoorn. Hij hield cruciale informatie achter waardoor beleggers naar zo’n 7,8 miljoen euro mochten fluiten.

Dit was de reeks van 2015. Aanvoerder in de lijst is nog altijd oud VVD-senator Jos van Rey. Het proces tegen de van corruptie beschuldigde oud loco-burgemeester van Roermond begint in de lente van dit jaar. En ook sluimert nog steeds het schimmige rookgordijn dat Joris Demmink omringt. De voormalig secretaris-generaal van het ministerie van Veiligheid en Justitie wordt al jaren achtervolgd door beschuldigingen van seksueel misbruik van minderjarige jongens. De aantijgingen stapelen zich op en de Amsterdamse rechtbank heeft een verzoek tot een voorlopig getuigenverhoor van een voormalig jongensprostitué toegestaan.

Het wanbeleid, de fraude en afpersing die aan de oppervlakte komen zijn waarschijnlijk niet meer dan het topje van de ijsberg. De VVD behartigt de belangen van het bedrijfsleven en de penoze en laat zich daar royaal voor belonen. Dat deze gezellige lobbyclub nog steeds deel mag nemen aan verkiezingen zegt iets over de verrotting van ons democratische systeem. De bovenwereld is overgenomen door de benedenwereld en graait over de hele aardbol in de staatskassen alsof het een aard heeft. De bankier van Wallstreet is koning en de VVD is zijn Nederlandse handlanger. Of het nu Gerrit Zalm is die in de jaren negentig in opdracht van Wallstreet een groot deel van de Nederlandse goudvoorraad verpatste, of Neelie Kroes die na tien jaar Europese Commissie in dienst trad als bijzonder adviseur bij Bank of America Merrill Lynch, vroeg of laat gaat de beerput helemaal open. Tot die tijd is ‘pakken wat je pakken kan’ de lijfspreuk van de VVD. Fuck het volk.

Lees: Deze clandestiene groep bankiers regeert de wereld.

Hoe Nederlandse brievenbusfirma’s de wereld terroriseren

Buitenlandse investeerders weten hun weg naar Nederland te vinden als ze een land willen aanklagen. Via Nederlandse brievenbusfirma’s maken deze investeerders gretig gebruik van de verdragen die Nederland heeft met verschillende landen.

Oil refine plant

Nederland heeft met zo’n 95 landen BIT’s afgesloten (Bilateral Investment Treaties), dit zijn investeringsverdragen. Hierin is het beruchte ISDS (Investor-State Dispute Settlement) opgenomen, een private arbitrage waarmee bedrijven landen kunnen aanklagen, maar niet andersom. Plaats van handeling is in veel gevallen de Wereldbank. Binnen het ISDS zijn geen rechters werkzaam die publiekelijk worden aangesteld en een ambtseed hebben afgelegd. Het zijn meestal commerciële advocaten, die naast hun werk als arbiter ook gewoon advocatenwerk blijven doen. Het kan dus gebeuren dat een partij wordt beoordeeld door een rechter die gisteren nog advocaat was van de tegenpartij in een vergelijkbare zaak. De kans op belangenverstrengeling is dus groot. Inmiddels is ISDS uitgegroeid tot een instrument voor multinationals om staten onder druk te zetten. Steeds meer landen willen nu van dit ISDS af omdat het hun handenvol geld kost.

Een voorbeeld: In 2009 heeft het Indonesische parlement een nieuwe mijnwet aangenomen om meer inkomsten over te houden aan de binnenlandse mijnsector. Alle in het land actieve mijnbedrijven moeten een smelterij bouwen om de gedolven mineralen verder te verwerken. Deze wet schreef voor dat vanaf 12 januari 2014 een exportverbod zou volgen op ongeraffineerde mineralen. De Amerikaanse mijnbouwer Newmont klaagde via een Nederlandse brievenbusfirma Indonesië aan met behulp van het investeringsverdrag tussen de twee landen. Enkele maanden later werd bekend dat Newmont en de regering een compromis hadden bereikt. Newmont kreeg een licentie om ongeraffineerde grondstoffen te exporteren en dit ook nog eens tegen lagere tarieven. De ISDS-claim trokken ze in.

Nog een voorbeeld: In 2006 besloot toenmalig president van Venezuela, Hugo Chavez dat olieprojecten deels in staatshanden zouden komen en de belastingen omhoog moesten. De meeste oliefirma’s gingen akkoord met de uitkoop. Twee niet. Dat waren de Texaanse bedrijven ConocoPhillips en ExxonMobil. “Toen wij begonnen met de onteigening, gingen ze over tot arbitrage”, vertelt Bernard Mommer, verantwoordelijk voor de onderhandelingen over de compensatie. “Ik wist niet dat dat kon. Daar moeten beide partijen toch toestemming voor geven?” Mommer ontdekte dat Venezuela in 1991 BIT’s had afgesloten met onder andere Nederland. Daarin kregen alle investeerders, die zich oneerlijk behandeld voelen, recht op arbitrage. Conoco-Philips en Mobil lieten zich in 2006 snel inschrijven in Nederland en eisten samen 42 miljard dollar.

“Dit heet de Dutch sandwich”, aldus George Kahale III, een Newyorkse topadvocaat, die Venezuela verdedigt. “Je stopt een Nederlands bedrijfje tussen je bedrijfsketen en dan mag je je Nederlands noemen.”

Intussen zijn wereldwijd de meeste ISDS-claims uit Nederland afkomstig en is het de VS als belangrijkste claimland voorbij gestreefd. Minister Ploumen voor Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking laat weten dat ze het gebruik van BIT’s door brievenbusfirma’s onwenselijk vindt. Een bedrijf zal in de toekomst moeten aantonen dat het economisch actief is in Nederland. BIT’s zullen met het oog daarop worden aangescherpt, zegde ze de Tweede Kamer toe, al zullen investeerders van nu nog vijftien tot twintig jaar aanspraak kunnen maken op hun oude rechten.

Terwijl steeds meer Derde Wereld landen de BIT-akkoorden opzeggen of heronderhandelen lijkt het Westen nog steeds brood te zien in geprivatiseerde arbitrage. In de onderhandelingen over de vrijhandelsverdragen TTIP, CETA en TTP is arbitrage voorzien door middel van de omstreden ISDS-clausule.

MO, Hoe een Amerikaanse mijngigant Indonesië onder druk zet met een Nederlands investeringsverdrag

MO, Oliereuzen straffen Venezuela via Nederlands verdrag

One World, Nederland is spil in ISDS-systeem

Tussenhandel IS-olie in handen van Turkije

De belangrijkste bron van inkomsten voor Islamitische Staat (IS) is de opbrengst van de olieverkoop uit het noorden van Irak. Grootste afnemer van IS-olie is Turkije, het land dat onlangs een Russisch gevechtsvliegtuig neerhaalde.

President Erdogan en zijn zoon Bilal
President Erdoğan met zijn zoon Bilal

Een hoofdrol voor deze dubieuze tussenhandel is weggelegd voor Bilal Erdoğan, de zoon van de Turkse president. Hij verhuisde in 1999 naar de VS en volgde een masteropleiding aan de John F. Kennedy School of Government, een onderdeel van de Harvard University. Na zijn afstuderen werkte hij als stagiair bij de Wereldbank, keerde in 2006 terug naar Turkije, werd zakenman en is nu mede-eigenaar van de BMZ Group, een maritiem transportbedrijf.

In de aanloop naar de Turkse presidentverkiezingen van 2014 ontvouwde zich een groot politiek corruptieschandaal. Hierbij kwamen witwaspraktijken en omkoping rondom aanbestedingen van bouwprojecten aan het licht en zijn een aantal familieleden van ministers uit het kabinet van toenmalig minister president Erdoğan opgepakt. Ondanks de woede van de premier ging het onderzoek verder tot de naam van Bilal Erdoğan opdook. Ook hij zou betrokken zijn bij dit corruptieschandaal maar de zaak werd om onbekende redenen gesloten en 350 onderzoekers inclusief de procureur zijn op staande voet ontslagen.

Volgens Turkse oppositiepartijen is Bilal Erdoğan nu betrokken bij de handel in de door IS geplunderde Iraakse en Syrische olie. Hij is eigenaar van enkele werven in het Libanese Beirut en het Turkse Ceyhan en pendelt de IS-olie via deze havens naar Turkije met geleasde olietankers uit Japan. Erdoğan zou daarnaast afspraken hebben met Europese maritieme transportbedrijven om deze olie vervolgens naar verschillende Aziatische landen te verschepen. De oppositiepartijen beschuldigen ook president Erdoğan van medeplichtigheid door de schandalen waarbij zijn zoon betrokken is kost wat kost in de doofpot te houden. Ondertussen is ISIS de rijkste terreurgroep ter wereld.

“President Erdoğan beweert dat er volgens internationale conventies geen wettelijke overtredingen zijn met betrekking tot de activiteiten van zijn zoon. Hij doet heel gewoon zaken met in Japan geregistreerde bedrijven, maar in feite is Bilal Erdoğan tot aan zijn nek medeplichtig aan terrorisme. Zolang zijn vader de baas is in Turkije is hij gevrijwaard van gerechtelijke vervolging.” Dit verklaarde Gürsel Tekin van de CHP-partij afgelopen zomer.

In oktober vorig jaar beschuldigde Amerikaans vice-president Joe Biden het Erdogan-regime van het steunen van IS met, “honderden miljoenen dollars en duizenden tonnen wapens”. Hij zei dit tijdens een toespraak op Harvard University. Een dag later eiste de de Turkse president een verontschuldiging en daarop trok Biden het boetekleed aan. De VS heeft tonnen boter op haar hoofd.

Ondertussen haalt de EU de banden aan met president Erdoğan en worden de toetredingsgesprekken met de EU hervat. Het lijkt er steeds meer op dat de mafia regeert. Wordt vervolgd.

NEO, Erdogans dirty dangerous ISIS games

CNN, Vice President Joe Biden apologizes to Turkey

De VS is niet langer een democratie

Dat de VS bestuurd wordt door een economische elite weten we inmiddels allemaal. Maar dat het voor bondgenoten van de Verenigde Staten onmogelijk is om een eigen koers te varen is nog niet tot iedereen doorgedrongen.

Statue of Liberty

Na de bevrijding van de Duitse bezetter door de geallieerden en de Russen in 1945, bepaalt de Amerikaanse regering de agenda van Europa. Wat destijds niet tot onze grootouders kon doordringen komt langzaam maar zeker aan de oppervlakte: Het plan van een kleine economische elite om de totale wereldorde naar zijn hand te zetten. Een goed voorbeeld is de hereniging van de twee Duitslanden in 1990 en de uitbreiding van het NAVO-gebied richting Russische grens. Toenmalig West-Duits minister van buitenlandse zaken, Hans Dietrich Genscher zei op 10 februari 1990 het volgende tegen zijn Russische collega Eduard Shevardnadze: “We zijn ons ervan bewust dat het NAVO-lidmaatschap voor een verenigd Duitsland ingewikkelde vragen oproept. Voor ons is echter één ding zeker: De NAVO zal niet uit te breiden naar het oosten.” En daarmee was de hereniging een feit.

Opvallend is dat de belofte niet werd vastegelegd in een verdrag maar destijds is bekrachtigd door een ferme handdruk tussen president Bush en president Gorbachev. Onder leiding van de VS loog het Westen over de belofte. In West-Duitse transcripties uit 1990 van een ontmoeting tussen president Bush en Bondskanselier Kohl in Camp David maakte Bush duidelijk hoe hij over de afspraak dacht: “Naar de hel met dit akkoord, wij hebben de overhand, zij niet.” In april herhaalde Bush deze boodschap in een vertrouwelijk telegram aan de Franse president François Mitterrand. Hij zette uiteen dat de NAVO de dominante veiligheidsorganisatie moest blijven in het post-Koude Oorlog-Europa.

Dat er achter de uitbreiding van de NAVO allerlei financiële belangen schuilgaan verbaast niemand meer. Van de wereldwijde wapenhandel wordt 56% gedomineerd door de VS. Daarnaast werkt men in het diepste geheim aan een reeks internationale handelsverdragen, TTIP, TPP, CETA en TISA, waarvan vooral Amerikaanse multinationals en banken profiteren. Diezelfde multinationals en banken hebben inmiddels de politieke besluitvorming volledig in hun handen. Oud president Jimmy Carter zei hier onlangs dit over:

“We zijn een oligarchie geworden waarin omkoping de essentie is om verkozen te worden tot president. Hetzelfde geldt voor gouverneurs en Amerikaanse senatoren en congresleden. We zien een ondermijning van ons politieke systeem dat nu dient als een uitbetaling aan degene die een belangrijke bijdrage leverden aan een verkiezingscampagne. Op dit moment vinden de Democraten en Republikeinen deze onbeperkte geldstroom een groot voordeel voor zichzelf. ”

Oud Rabobank topman Herman Wijffels zei vorige week in een gesprek met Willem Middelkoop dat hij zich ernstige zorgen maakt. “De kern is dat Amerika niet bestuurd wordt door Washington maar door Wallstreet en een militair-industrieel complex dat daar een grote rol in speelt… Ik ben tegen TTIP want door grote bedrijven, en met name de Wallstreet belangen, worden die onderhandelingen zodanig beïnvloed dat ik dit niet vertrouw. Ik vind dat onze democratieën corpocratieën zijn geworden die feitelijk de belangen van het grote bedrijfsleven bevorderen.”

Elk land dat zijn eigen koers vaart en niet de belangen van de economische elite behartigt komt uiteindelijk in conflict met de Wallstreet-regering in Washington. Voorbeelden genoeg. Honduras, Irak, China, Iran en nu Rusland. Aan de andere kant is de Amerikaanse schuldenberg zo enorm groot geworden dat steeds meer landen de Dollar als wereldhandelsmunt niet langer zien zitten. Ook de krimpende wereldeconomie draagt bij aan de sneltreinvaart waarmee de economische macht van de VS afneemt. Dat China zich weinig aantrekt van de provocaties door Amerikaanse oorlogsschepen in de Zuid-Chinese zee is hoopvol, maar de oorlog in Syrië daarentegen is zeer explosief en een groot conflict met de Russen ligt op de loer.

De laatste stuiptrekkingen van een wereldmacht in verval zijn levensgevaarlijk. De regeringen in Europa zitten nog in de post-Koude Oorlog-modus en hebben het druk met het achterna hollen van de door de VS en Saoedi-Arabië gesponsorde IS-terroristen. Tot het moment dat de bevolking bij zinnen komt en onze corrupte leiders tot de orde roept zijn we overgeleverd aan de waan van de dag.

Strategic Culture Foundation, America’s Great Lie. Europe’s Great Shame. Russia’s Great Case

Huffington Post, Jimmy Carter Is Correct That the U.S. Is No Longer a Democracy

Café Weltschmerz, Willem Middelkoop in gesprek met Herman Wijffels; “Amerika wordt bestuurd door Wall Street”

Congreslid introduceert wetsvoorstel om financiering Syrische extremisten te stoppen

Amerikaans congreslid Tulsi Gabbard en haar collega Austin Scott roepen de Obama-regering op om ‘te stoppen met het bewapenen van terroristen die we proberen te verslaan’.

Tulsi Gabbard 2

Gabbard baarde opzien toen ze drie weken geleden in een CNN-programma haar beklach deed over wat ze ‘de illegale oorlog van de Obama-regering’ noemde. “Amerikaanse wapens komen in handen van Al Qaida, Al Nusra en andere extremistische groeperingen. Zij zijn onze gezworen vijand en vielen ons aan op 911. Tegelijkertijd steunen we hen met wapens om de Syrische regering omver te werpen”.

“De VS voert twee oorlogen in Syrië,” verklaart Gabbard. “De eerste is de oorlog tegen ISIS en andere islamitische extremisten. De tweede is een illegale oorlog om de Syrische regering van Assad omver te werpen.” Eerder dit jaar is bekend geworden dat de CIA zo’n 10.000 Syrische rebellen heeft bewapend. Er is weinig duidelijkheid over de vraag of die strijders zijn verbonden aan gematigde groepen, of aan extremistische groepen zoals IS.

Het voorstel, dat is opgesteld door democrate Gabbard en republikein Scott roept op tot onmiddellijke beëindiging van deze contra-productieve oorlog. Austin Scott: “Onze primaire missie zou de oorlog tegen ISIS, Al Qaida en de radicale islamitische extremisten moeten zijn. Deze groepen hebben aanvallen uitgevoerd op Amerikaanse bondgenoten en dreigen nu met aanvallen op ons land. Dit is een duidelijk gevaar voor onze burgers, en ik steun de strijd tegen deze radicale islamitische terroristen met alle mogelijke middelen. Om Assad in dit stadium te verwijderen is contra-productief.”

Gabbard ziet nog een ander gevaar dat voortvloeit uit de oorlog in Syrië, “Onze poging om de regering van Assad omver te werpen brengt ons in direct conflict met Rusland en verhoogt de kans op een oorlog tussen Rusland en de Verenigde Staten.” Ook stelt Gabbard dat de voortzetting van de oorlog tegen Assad terreurgroep IS alleen maar zal versterken en de huidige vluchtelingen-crisis verder zal verergeren.

US Uncut, U.S. Congresswoman Introduces Bill to Stop Funding Syrian Extremists

Tulsi Gabbard, Austin Scott Introduce Legislation to End Illegal U.S. War to Overthrow Syrian Government of Assad

“Belastingbetaler moet ook in volgende financiële crisis banken redden”

Dit zei Andrew Tyrie, voorzitter van de Treasury Commissie, gisteren in het Britse Lagerhuis. “Meer dan zeven jaar na de laatste crash is de bankenindustrie nog steeds een bedreiging voor de economie”.

bankencrisis

Alles lijkt er op dat de geesten rijp gemaakt worden voor een nieuwe financiële crisis. Het is algemeen bekend dat sinds de bankencrisis in 2008 de problemen niet werden opgelost maar vooruitgeschoven zijn. De schuldenberg waardoor het systeem indertijd vast liep is niet weggewerkt maar juist verder gegroeid. “Te veel instellingen zijn nog steeds ‘too big to fail’,” waarschuwde de voorzitter van de Treasury Commissie.

Tijdens een toespraak in Londen zei Tyrie dat parlementsleden is verteld dat de grote Britse banken nog steeds niet in een positie verkeren om grote klappen op te vangen. “Dit is onaanvaardbaar voor de overheidsfinanciën en politiek onhoudbaar,” zei hij. “De steun voor een bail-out bij de belastingbetaler is, op zijn zachtst gezegd, laag. Het publiek is momenteel te kwetsbaar om banken te redden die niet mogen omvallen.”

Hij waarschuwde dat de toezichthouders zich niet onder druk moeten laten zetten door de banken. “De toezichthouders moeten erop kunnen vertrouwen dat ze een grote bank failliet kunnen laten gaan, zonder ernstige besmettingsrisico,” aldus Tyrie.

Later deze week verschijnt er een onderzoek naar de Schotse bank HBOS die tijdens de bankencrisis overgenomen werd door Lloyds. De nieuwe bank werd later gered met £ 20 miljard aan belastinggeld. Gelijktijdig met het HBOS-rapport verschijnt een onderzoek naar de handelswijze van de toezichthouder ten tijde van het omvallen van de bank.

Herald Scotland, Taxpayers would still have to bail out banks in another financial crisis

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: