Wetenschappers verwachten dat op 6 juni in het afgelegen meetstation op Cape Grim in Tasmanië, een hoeveelheid van 400 ppm aan broeikasgas zal worden gemeten. “Zodra deze hoeveelheid op Cape Grim is bereikt wordt het zeer onwaarschijnlijk dat het zal dalen,” aldus Paul Fraser, een van de wetenschappers.

CapeGrim_
Cape Grim, Tasmanië

De hoeveelheid ppm staat gelijk aan één deel per miljoen. Dit lijkt een te verwaarlozen getal maar om deze 400 ppm in perspectief te plaatsen legt Paul Fraser uit dat als je in de buurt van een snelweg staat waar de auto’s voorbij razen, je een hoeveelheid van 500 ppm CO2 inademt. In zwaar vervuilde steden zoals Peking of Shanghai worden concentraties van 600 tot 700 ppm gemeten.

CO2-uitstoot is vooral geconcentreerd op het noordelijk halfrond. Eerder is er al een hoeveelheid gepeild van 400 ppm op Hawaï. Vanwege de de ligging van Cape Grim, ten zuid-oosten van Australië, waar een sterke westenwind waait, is de lucht daar relatief schoon. De wetenschappers stellen dat als er 400 ppm op Cape Grim is gemeten, we er dan van uit mogen gaan dat het 400 ppm wereldwijd is.

Sinds de industrialisatie is de wereldtemperatuur met ongeveer één graad gestegen. Aangenomen wordt dat als daar nog een graad bovenop komt dit onomkeerbare gevolgen heeft voor ons klimaat. Op dit moment smelten de poolkappen met hoge snelheid en kampt de aarde al geruime tijd met extreme droogtes, hevige orkanen en overstromingen. Wetenschappers zien het somber in en verwachten voorlopig een toename van broeikasgassen in de lucht. “Ik schat dat het meer dan 100 jaar duurt om de uitstoot weer onder de 400 ppm te krijgen. Dit ondanks het langzaam CO2-vrij maken van de economie,” zucht Paul Fraser. Het voorkomen van een klimatologische ramp waarin de mens zich niet langer staande kan houden lijkt vanaf 6 juni 2016 niet meer terug te draaien.

ppm Cape Grim

Professor in de Psychologie Carolyn Baker publiceerde in 2014 al een boek over dit onderwerp met de titel, ‘Extinction Dialogs’. Hierin introduceert ze ‘het Hospice-Model’ waarmee we ons emotioneel en geestelijk kunnen voorbereiden op de ondergang van vele soorten op aarde, waaronder die van de mens.

“Er bestaat een mogelijkheid dat onze planeet daadwerkelijk terecht is gekomen in een sterfhuis-toestand. Wat doe je als je een terminale diagnose hebt gekregen, waarin je jezelf moet toelaten tot een sterfhuis? Een heleboel mensen denken, ‘oh mijn hemel, dit is het ergste wat me kan overkomen’. Veel mensen die hun laatste weken in een sterfhuis doorbrengen vertellen dat dit een van de meest bevredigende momenten in hun leven is geweest. Ze krijgen namelijk de mogelijkheid om echt diep na te denken over hun leven en om relaties te repareren.”

“We zullen ons moeten afvragen hoe we beter kunnen liefhebben en wat we moeten doen om de medemens te dienen. Hoe creëer ik schoonheid en vreugde? De vraag is dan ook, hoe kan ik meer mededogen tonen en mijn eigen leven meer betekenis geven…” Carolyn Baker stelt dat voor de mensheid haar beste tijd nog in het vooruitschiet ligt.

Climate change ‘tipping point’ could be reached in four weeks

Carolyn Baker over het Hospice-Model op 6m 50sec